Kapı Önü Dedikoduları - Ortaokul Aşkı / Başım Belada

Dedemden fırçayı yedikten sonra ayaklarım bir tarafıma vura vura evin yolunu tutmuştum.  Hava iyice kararmıştı ve köpek sesleri acayip korku veriyordu.

Şu yaşıma geldim halen daha köpekten korkarım. O zaman da öyleydi ve seneler geçmesine rağmen bu hiç değişmedi. 

İçimde değişik bir duygu vardı. Bir şey olacaktı. Bunu hissediyordum ama ne olabileceğini kestiremiyordum. Eve gidince annemlere birde hesap verme meselesi vardı. Ben ne bilirdim arpanın kaşındırdığını. Ceza olarak banyo da yaptırmazlardı şimdi. Hoş izin verseler bile çeşmeden su taşıyıp kazanı doldurmak lazım. Ateş yakmak lazım. Su ısınacak bende banyo yapacağım. Kaşınmaya razıyım. Gece karanlığında o kazanın dolması için kaç tur çeşmeye gidip gelmek lazım. Ben bu düşünceler içindeyken arkamdan traktör sesi işittim. Bu dedemin ki değildi. Onun sesi çok farklıydı ve ne kadar uzakta olursa olsun fark ederdim. Yolda iyice kenara geçerek yürümeye devam ettim. Bu sırada traktör yanıma yanaşıp, iyice yavaşlamıştı. Kafamı çevirmemle Hüseyin'i görmem bir oldu. Yüzünde gülümsemesi ile bana bakıyordu. Sinirlerim tepeme çıkmıştı. Zaten gecenin karanlığında ıssız yolda tek başıma yürüyordum. Bir zaten o eksikti bu hengame arasında. O da gelmişti. Tam olmuştu. 

Hiçbir şey demeden yoluma devam ettim. O ise arkamdan yavaş yavaş geliyordu. Adımlarımı hızlandırdım. Gideceği yoktu. Koşmaya başladım. Ama ayağımdaki şalvar buna mani oluyordu. Arkadan adımı seslendiğini duyuyordum. Manyak mıydı? bu. Ne yapmaya çalışıyordu? Benim başımı daha beter belaya sokacaktı? Evdeki ceza çetesini düşündükçe daha hızlı koşmaya başladım. Terden sırılsıklam olmuştum ama o halen daha arkadan geliyordu. Ev neden bu kadar uzaktı? Birde üstüne dedem arkadan traktörle gelirse vay halime!... 

Hüseyin vazgeçmeden arkamdan gelirken köy yoluna şükür ki girmiştim ama o halen rahatlığını bozmamış, kendisinde büyük bir özgüvenle gelmeye devam ediyordu. Traktörle giremeyeceği yolları tercih edecektim ama henüz o kısma gelememiştim. Hızla giderken karşıma birden Serkan çıktı. Serkan köyün saf çocuğuydu ama suyuna gitmezseniz ne yapacağını da kestiremezdiniz. Elinde sürekli sopayla dolaşırdı. Mazallah tersine gidenin vücuduna sopayı indirmişliği de çoktu. Serkan'ı birden karşımda görünce olanca çığlığımı birden koyverdim. Karşıma birinin çıkacağını beklemediğimden çok korkmuştum. Artık sinirlerim de iyice yıpranmıştı ve avaz avaz ağlamaya başlamıştım. Serkan ne olduğunu anlayamadan yeniden koşmaya başladım. Arkamdaki traktörlü manyak da ayrı bir dertti. Ben koşuyordum. Serkan oyun sanmıştı. O da arkamdan koşuyordu. Birden bir gürültü koptu arkamda. Hüseyin Serkan'a bağırıyordu. Bu kargaşadan yararlanarak ben aradaki mesafeyi aşmış, ara yollara girmiştim. Evin arka kapısı yakın olduğundan buradan girmek mantıklı gelmişti ama bu sefer de evdekilere arkada gecenin köründe ne işim olduğunu açıklamak zorunda kalacaktım. Ön tarafa dolanıp Hüseyin'e yakalanmaktansa arka kapıya gitmeyi tercih ettim. 

Kan ter içinde kendimi bahçeye attığımda ayaklarımda derman kalmamıştı. Teyzemlerden biri ekmek evinden çıkıyordu. Beni görünce dedemi sordu. Olanları anlatınca fırçalayarak ben önde o arkada eve ulaşmıştık. Eve ulaştığımda anneannem evin girişinde her zamanki yerinde elinde patik örgüsü ile oturuyordu. Teyzemden sonra onun fırçalarını dinlerken içeriden gelen sesle olduğum yere çakılıp kaldım. Bu olamazdı değil mi? Gelmiş olamazdı? Şimdi değil diye düşünürken içeriden çıkan siluete gözlerimi dikip kalmıştım. Şimdi başım gerçekten beladaydı. Babamın köyde ne işi vardı? 

Devam edecek....

1.İlk Teklif

2.İnkar

3.Hayal Kırıklığı

4.Boşluk

5.Piknik

6.Gelde Çık İşin İçinden

7. Bir Bu Eksikti

8. Depresyon

9. Depresyonun Dibi

10. Oynatmaya Az Kaldı

Yeni notta görüşmek üzere.

Hoşçakalın.