Yerli Malı Haftası ve Şimdiki Zaman

 

Merhabalar

Yerli Malı Haftası deyince hep ilkokul sıralarında herkesin evinden bir şeyler getirdiği, sıraların birleştirilip herkesin birbirini göreceği şekilde dizildiği, orta alanın ise dans etmek ve oyun oynamak için boş bırakıldığı ve akşama kadar yenilip içilen  bir gün olarak hep aklımdadır.

Biz çocukken tabii ki böyle her şey bol bol olmadığından bu tarz etkinlikler de kıymetliydi. Belki annelerimizin misafirden misafire yaptığı keki, böreği bile burada yeme şansına sahip arkadaşlarımız vardı. Bu açıdan bakıldığında hem yerli malını anlamak, hemde karın doyurmak demekti yerli malı haftası.

Peki gelelim günümüz yerli malı haftasına. Şimdilerde yerli malı haftası maalesef  amacından sapmış durumda. Malum sınıfımızın bir watshapp grubu var ve orada dün akşam dönen muhabbet yerli malı haftasına velilerin gelip gelemeyeceği konusu. Pardon ama bu çocuklar neredeyse lise çağına gelmiş. Ortaokul sıralarında okuyan çocukların sınıfında olan bir etkinliğe dahil olmak nedir? Bana göre çokça zamanı olanların çocuklarını da sürekli gözetim altında tutmak için katıldıkları etkinlikten ibarettir. Konunun bir diğer tarafı da şu ki; zaten sınıflar kalabalık. Kırk kişilik bir sınıfa çocuklarımız zar zor sığarken (velilerin hepsi gelememiş olsa bile) bizim bu etkinliğe katılarak o sınıfın havasını daha boğucu hale getirmeye, çocukların  arasında olacak bir etkinliğe katılarak çocukların özgür alanlarını germeye ne kadar hakkımız var? Bu demek değildir ki ben çocuğumu düşünmüyorum. Alakası yok. Emin olun ben herkesten fazla bile düşünüyorumdur ama oğluma nefes alması için alan bırakıyorum. Ama bu şekilde davranarak çocuklarımızın ne özgüveninin gelişmesine yardımcı oluyoruz nede kendi başlarına bir birey olarak hayata atılmalarını sağlayabiliyoruz.

Herkes çocuğunu sever ama bu kadar çocukları pamuklara sarıp sarmalamak doğru değil. Bizim çocukluğumuzda anne-babalarımız bu kadar çok etkinliklerimize katılıyor muydu ki? biz bu kadar her şeyin içindeyiz. Yapmayalım lütfen. Azıcık duyarlı olalım. Çocuklarımızı hepimiz seviyoruz ama insan olarak onlarında kendine göre çevreleri, arkadaşları ve etkinlikleri olacak. Anaokulu öğrencisi gibi davranmak yersiz. Nefes alan, özgüvenli çocuklar olmalı. Kendi ayakları üstünde durabilmeliler. Yoksa 50 yaşına da gelse anne-baba eteğinde gezmekten kurtulamaz. 

Bir diğer mesele de, yerli malı haftasını güne dönüştürmek isteyen veliler. Saçma sapan yaptıkları yorumlarıyla sanki kısır günü yapacaklar da, ikrama karar veremiyorlar. Gönderilecek şeyler belli. Meyve, börek, içecek. Patlamış mısır olur mu? diye soranlar var. Varın gerisini siz düşünün. Anlamıyorum ben mi çok tepki veriyorum, yoksa onlar mı olayı abartıyor? gerçekten aklım almıyor. Hoş ortaokulda yerli malı haftasını da henüz anlayamadım ama neyse.

Yeni yazılarımda görüşünceye dek, kendinize iyi bakın. Hava soğuk, sağlığa dikkat. Mutlu bir hafta sonu olsun.

Hoşçakalın.