İçlikli Şefik

Merhabalar

Diyeceksiniz ki nereden çıktı bu geçmiş zamandan Hıyarlı Baba. Anlatayım efendim. Şimdi annemlerin bir komşusu var. Adı Şefik. 

Şefik Amca bildiğiniz Hıyarlı Baba'nın Eskişehir şubesi maşallah. Çarşıya çıkmadığı sürece mahallede sürekli olarak altında içlik üstünde gömlekle dolaşan ve bundan da zerre rahatsızlık duymayan biri. Rahmetli eşi ölmeden önce yine bir nebze üstüne başına dikkat ederdi. O dönemde de içlikle gezdiği olurdu ama eşinin vefatından sonra hepten kendini bıraktı ve içlikle mahallede gezmek, bakkala, kasaba, manava gitmek onun için normal bir duruma döndü. Fakat bu durumdan ne yazık ki bizler pek memnun değiliz hatta hiç memnun değiliz. Annemlere gittiğimiz zaman onu kapı önünde görmemek, ona yakalanmadan eve girmek için resmen can atıyoruz. Çünkü içlikli ve insanı hayattan soğutan halini çekmek zorunda değiliz. Hoş muhabbeti de çekilmiyor ama içlikli hali gerçekten sinir bozucu.

Bu halinin hoş bir durum olmadığını, üstüne başına biraz daha dikkat etmesi gerektiğini tabii ki Şefik amcaya da söyleyemiyoruz. Hoş söylesek de anlamayacak zaten. Yaşını başını almış. Ununu elemiş. Eleğini duvara asmış. Bu saatten sonra Şefik Amcaya kim ne derse desin boş. O yine bildiğini okuyacaktır ama kimsenin kimsenin göz zevkini bozmaya hakkına da sahip değil. Kimsenin böyle bir lüksü yok. Ne olursa olsun edep adap vardır ve bunlara da uymak gerekir. İnsanın ilk önce kendisine saygı duyması gerekir. Lakin bu durum sanırım Şefik Amca için geçerli değil. Bu saatten sonra istediğimiz kadar telkinde bulunsak da adam alışkanlıklarından mümkünü yok vazgeçmez.

Maalesef ki; annemler orada oturmaya devam ettiği sürece Şefik Amca bu şekilde ortalıkta dolaşmaya ve bizlerde kendisine görünmeden hokkabaz gibi eve ulaşmak için kendimizi parçalamaya devam edeceğiz.

Yeni yazılarımda görüşünceye dek, kendinize iyi bakın. İnsanlara saygı önemli ama önce kendimize saygımız olsun. O zaman nasıl olsa insanlara da saygı gösteririz.

Hoşçakalın.