Meltem Gürle İrlanda Defteri

İrlanda’da kendimi evimde hissediyorum. Bunun neden böyle olduğunu tam olarak anladığımdan emin değilim. Korunup kollanıyor olmak mı? Hata yapsam da bana bir şans daha verileceğini bilmek mi? Bunların hepsi birden belki. Fakat bir şey var ki onu buradaki ilk günlerimden beri biliyorum: Burada iki kişi arasındaki mesafe bunaltmayacak kadar ferah ama yalnız hissettirmeyecek kadar da yakın.

Dublin’deki ilk haftamda Amerikalı bir genç kadın bana şöyle demişti: “Burada rahat edeceksin. İrlandalılar seni ellerinde hafifçe tutarlar. Tıpkı bir kuşu tutar gibi. Avuçlarının sıcaklığını hissedersin ama dilediğin zaman uçabileceğini bilirsin.”

Aynı genç kadınla daha sonraları arkadaşlık etmeye başladığımızda, bana bir kitap verdi. Dostluk üzerine yazılmış belki de en ilginç metinlerden biri olan Anam Cara: A Book of Celtic Wisdom (Anam Cara: Bir Kelt Bilgeliği Kitabı), ismini Kelt inanışından gelen bir arkadaşlık anlatısından almıştı. Bu inanışa göre kişinin ruhu bedeninin etrafını görünmeyen bir hale gibi sarar. İki kişi derin ve kalıcı bir bağ kurduklarında ruhları birbirine karışır ve her ikisinden de daha güçlü bambaşka bir varlık hâline gelir. Her insanın en az bir “Anam Cara”sı yani “ruh yoldaşı” vardır. Esas mesele, karşımıza çıktığında bu dost ruhu tanıyabilmektir.  Ruh yoldaşımıza, herhangi bir yerde rastlayabiliriz; eşimiz, arkadaşımız, ailemizden biri ya da kısa bir süre için hayatımıza giren ve zorlu bir geçiş anında elimizden tutan güvenilir bir rehber olabilir. Her ne şekilde buluşmuş olurlarsa olsunlar, benzersiz ve derin bir yakınlık kuran bu iki ruhun birlikteyken ayrı ayrı olduklarından çok daha büyük bir anlama açılacaklarına inanılır.

Anam Cara işte bu kadim anlatıdan yola çıkarak yazılmıştır. Kitabın yazarı şair, düşünür ve din adamı John O’Donohue, İrlanda’nın batısında, geniş kırsal alanlardan sarp kayalıklarla bezeli Atlantik kıyısına kadar uzanan bir bölge olan County Clare’de doğmuştu. İçinde büyüdüğü bu sıra dışı doğa örtüsüyle kurduğu yakın ilişkinin yazdıklarında büyük etkisi vardır. İrlanda’nın bu bölgesi, güçlü bir mistik geleneği olan ve yüzünü doğaya dönmüş Kelt Hristiyanlığının da merkezidir aynı zamanda. Bu anlayışa göre, ilahi olan ötede bir yerde, aşkın bir varlık olarak düşünülmez. Tanrı her yerde, canlı cansız her şeyin içindedir. Yer gök kutsaldır yani. O’Donohue, kireçtaşından kayalıklarla bezeli köyündeki geniş topraklarda yürürken neredeyse zamana dokunabilecekmiş gibi hissettiğini yazar. Anam Cara’da da Kelt inanışının bu yönünü hissettirir okuyucuya: Bu çayır çimen ve kayalıklar sadece bir manzara değildir. Bunların hepsi aslında canlıdır ve bir ruh taşır.

Can Yayınları, s.54-56

Reklam değildir. Gönüllü paylaşımdır.