![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsbrKdxFtxNpjSaD5iVSIdmT-6TKdW9SNmf1Bg8LFWrq1Gvmr44X7o6yaNzbxGsJU-mpKorKwakp7VvjSsGIC-vF4BZ45Y0XletkqPpo4cZRsRWpPKpCnFP5xQ2AZYamjgZwnUAXnq8MA6jatZMFMWi5O41C8PwU9cNPPBQfwzqCu-JAvY5OVo50PSCsi6/w449-h640/indir%20(4).jpg)
Ziya Osman Saba - Beraber
Kumlu yol, küçük havuz, etrafında çiçekler:
Bir kır evinde mesut olacaktık beraber.
Sen yine bekleyecek kapısında bahçenin,
Ben, içimde sevinci akşam eve dönmenin,
Sana kavuşacaktım… Soracaktın: “Nasılsın?”
Sakin uzayacaktı güzel bir günü yazın.
Bakacaktım üşümüş avucumda ellerin:
“İçeri girelim mi? Artık akşamlar serin.”
Mevsim mevsim akşamlar, ümit dolu seherler,
Tenha kır yollarında gezecektik beraber.
Göğsümde hep bir sevinç gibi duyduğum sevgin
Güzel bulduğun güzel; çirkin dediğim çirkin.
Her gece o minderde -tablam, dikiş sepetin
“Öyle değil mi,” derdim; az durur, “evet” derdin.
Yorumlar
Yorum Gönder
Fikirlerinizi paylaşırsanız sevinirim.