Bir Ömür Daha Bitti

Ben onu ilk birinci sigarasıyla tanıdım. Dudağından hiç düşürmediği, biri bitince diğerini arkasına eklediği.

O zamanlar en ucuz sigaraydı birinci. Eniştem parasından dolayı mı? yoksa beğendiğinden midir? bilemediğim ve bundan sonra da hiçbir zaman öğrenemeyeceğim bir nedenle hep bu sigarayı içerdi. Halamla evli oldukları süre içinde halam onun için hep en değerlisiydi. Beş çocukları vardı ve bir günden bir güne çocukları da dahil olmak üzere kimseye ne bağırdı. Ne kırdı. Ne de üzdü. 

Doğum günümde gelen haberle hala kızım hastaneye gelmemizi, eniştemin çok kötü olduğu haberini verdi. Eniştemde aniden ortaya çıkan bir öksürük rahatsızlığı ile gittiği hastanede kanser teşhisi konuldu ve beyin bölgesine de sıçramıştı. Son çıkan tahlil sonuçlarında da 4.evrede olduğu tespit edilmişti. Aslında ışın tedavisi aldığı günlerde durumu daha iyiyken, kemoterapi almaya başladığı dönemde yasal olarak bilgilendirme mecburiyetleri olduğundan dolayı her şeyi pat pat yüzüne söylediler. Bu ana kadar morali iyiydi. Ne zamanki haberi kendisi aldı. Bundan sonra hayır etmedi. Günden güne kötüledi hastalığı. Hastaneye kaldırıldığının ertesi günüde hayata veda etti. 

Her bayram uykudan uyandırdığım canımdı o benim. Bayram arefesinde kızı dermiş; "Baba saati kurmayı unutmayın. Sabah bizi yataktan kaldırmasınlar" diye. Kızı arefe günleri işi gereği gece geç saat gelirdi çünkü. Eniştem rahmetli dermiş ki; "Merak etme! Beyda gelir yine uyusak bile bizi uyandırır." Hakikaten de öyle olurdu her bayram sabahı ben kaldırırdım yataktan. Büyük bir mutlulukla giderdim halamlara. Eniştemle her konuda konuşurduk. Hiç bir zaman enişte gibi değildi. Bir ağabey, bir baba gibiydi bana. Bende onun bir kızıydım hep.

Önemli olan kan bağı değil. Can bağıdır. Bunu eniştemde daha iyi gördüm. Onun ölümü hepimizi yaktı. Yıktı. İçime işledi. Cenaze de güçlü durmak, kalanlara destek olmak için çok sıktım kendimi. Ama ne zaman eve geldim. Tutamadım gözyaşlarımı. Hayatımdan biri daha gitmişti. Hemde en güzel yaşlarında. 

İnsan hayatı çok kısa. Hele ki kırmak için ömür harcamak ise çok saçma. Kırmayalım sevdiklerimizi. Her gün sıkı sıkıya sarılalım. Belki de evden sabah işe, okula diye çıkan yakınlarımızı son görüşümüzdür. Allah'tan başka kimse bilemez. 

Mekanın Cennet olsun canım eniştem. Allah yerinde dinlendirsin. Nurlar içinde yatsın inşallah.