Sait Faik Abasıyanık - Karlı Hava

Sait Faik Abasıyanık - Karlı Hava 

Sana dostluğumu içimden söküp

Bahçene dikmeliyim.

Meyveler bol meyveler,

...Yaz akşamları terleyen sürahilerdeki

sular.

Burada; içimin sökülmüş, kurt üşüşmüş

fidanlığında

Düşmanlıklarımın, hasetlerimin ve

namussuzluğun

Sarışın, acı yeşil ağaçlarında

Zehir gibi bir kış akşamı

Poyrazdan masun bir kulübe göreceksin

Azizim sen, uzun bir yolculuğa çıkmışsın

Tipi birdenbire bastırmış

Uzaklardan mavi fenerli bir araba geçmiş

Yakınlarda bir at kişnemiş

Bir süvari; şarkısını birdenbire kesip

Yıldırım gibi uzaklaşmış

Ova; alabildiğine uzak, göz alabildiğine

düzlük.

Seninkisi

Senin içinden koparmadığın

Yeniden biten, çocuk dişleri misali

Dostluğun;

Bana şimdi gelirse

Böyle bir karlı havada gelecektir.

Fakat sen emin ol:

İçinden kalorifer yanan bir Avrupa otelinde

Banyolu, yatağı kuştüyü yastıklı bir oda

bulacaksın.